Το πρωί, όταν άνοιξα τα μάτια μου, οι κουρτίνες είχαν πετρώσει, έμοιαζαν με τσιμεντένιο ακορντεόν. Ο καθρέφτης είχε πέσει κάτω, σπασμένος. Ανοιγμένα τα φύλλα της ντουλάπας, σαν μισοσκισμένες σελίδες βιβλίου κρέμονταν. Κι όλα τα ρούχα τσαλακωμένα, φορεμένα. Όπως ένα ανοιχτό στόμα, έχασκε το συρτάρι του κομοδίνου. Η φωτογραφία είχε βγειRead More →