Ελλάς το Μεγαλείο σου!Γράφει ο Χρίστος Γούδης

Το πρόβλημά μας δεν είναι η Τουρκία. Το επαναλαμβάνω εδώ και χρόνια. Το πρόβλημά μας δεν είναι η Τουρκία, η κάθε Τουρκία, μικρή ή μεγάλη, εχθρή ή φίλη, που έτσι κι αλλιώς μόλις βρει την ευκαιρία θα επωφεληθεί από τον ενδοτισμό, την νωχέλεια και την αβουλία μας. Το πρόβλημά μας είναι η αδυναμία μας να δούμε το πραγματικό μας πρόσωπο, όπως μας το δείχνει ο καθρέφτης. Γι’ αυτό κι αλλάζουμε καθρέφτη, αντί ν’ αλλάξουμε κεφάλι. Το μυαλό δηλαδή που κουβαλάει.
Και για να σας πάω αμέσως in medias res σε μια προ μηνών τηλεοπτική παρουσία που λέει πολλά για την κατάντια μας: ένας σημερινός βουλευτής της ΝΔ και χθεσινός στρατηγός, θεωρούμενος μάλιστα και σκληρό καρύδι προερχόμενο από ελληναράδικη περιοχή, μιλώντας για τις τουρκικές απειλές είπε με περισσή υπερηφάνεια: «η Ελλάδα έχει δύναμη, δεν είναι Κύπρος». Γιασασίν στρατηγέ, πες το χρυσόστομε, στα τέτοια μας η Κύπρος, σιγά μην ασχοληθούμε μ’ αυτούς ή με τους Βορειοηπειρώτες. Εδώ είναι το πρόβλημά μας: έχουμε ήδη μέσα μας εγκαταλείψει τ’ αδέρφια μας «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ», χωρίς την παραμικρή συνειδητοποίηση της προδοσίας μας, όχι έναντι εκείνων, αλλά έναντι των εαυτών μας. Χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι έτσι, περίγελως στα μάτια εχθρών και φίλων, παριστάνουμε τους νταήδες, ενώ είμαστε μαϊμούδες. Και ότι με τον τρόπο αυτό αναδεικνύουμε τον ραγιά μέσα μας, που ψάχνει τον τρόπο να την «σκαπουλάρει» από τις εθνικές υποχρεώσεις του όσο πιο φτηνά γίνεται, παριστάνοντας πως το φτύσιμο που μας ρίχνουν δεν είναι παρά ένα απλό δροσιστικό ψιλόβροχο.
Έτσι, και πριν ο αλέκτωρ λαλήσει την τουρκική «αναδίπλωση» στο Αιγαίο με τον ένα πειρατή Αρούζ Μπαρμπαρόσα, τον αποκαλούμενο από τους Τούρκους «Ορούτς Ρεΐς», να μην μας επισκέπτεται (επί του παρόντος), νάτος πάλι ο μεγάλος αδελφός του, ο αρχιπειρατής Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, υπό τη σύγχρονη μάσκα του ως «Μπαρμπαρός», να παραβιάζει τα νερά της Κύπρου, τη στιγμή που εμείς πανηγυρίζουμε ότι περίπου «νενικήκαμεν!!!» Τα ονόματα φέρουν μέσα τους ένα βαθύ συμβολισμό. Και οι Τούρκοι δεν βάφτισαν τυχαία τα πειρατικά τους γεωτρύπανα με ονόματα πειρατών που κατά την διάρκεια της οθωμανικής εξάπλωσης στη Μεσόγειο αποτέλεσαν τον φόβο και τον τρόμο των νησιών μας, και όχι μόνο. Οι άνθρωποι (;) το λένε ευθέως. Πειρατές είμαστε, θα σας τ’ αρπάξουμε, τέτοιοι κιοτήδες που είστε.
Γι’ αυτό κι εμείς, ως πολιτισμένοι «εβρωπαίοι», που απορρίπτουμε την περαιτέρω όξυνση, αποφεύγοντας να εξοπλισθούμε με φρεγάτες και τα τοιαύτα, μια και δεν έχουμε λεφτά, γιατί μ’ αυτά οφείλουμε να ταΐζουμε και να σπιτώνουμε τους λαθροεπισκέπτες μας, θα τους αντιμετωπίσουμε με τη δική μας φιλειρηνική σημειολογία. Θα στείλουμε έναν στολίσκο με «άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε, καραβάκια στο Αιγαίο» και θα τους πνίξουμε στη λουκουμόσκονη. Τα ονόματά τους; Μα εμβληματικά ονόματα που τιμούν τον σύγχρονο νεοελληνικό ξεπεσμό μας. Εύηχα, χαρίεντα και λικνιζόμενα λεπτεπίλεπτα στα νερά της θάλασσας. Αντάξια της Μυκόνου, όχι της Μαντούς – σιγά να μη μιλάμε για το 1821 τώρα και στερήσουμε τη Γιάννα από τη δουλειά της – αλλά των ιδιωτικών πάρτι του πασίγνωστου τοιούτου νησιού μας, προς τιμήν τίνων άραγε, των 200 χρόνων νεοραγιαδισμού; Τέλος πάντων, άντε να βάλουμε και το όνομα, σε ένα από τα καραβάκια μας, κανενός διεθνούς μελαχρινού Έλληνα μπασκετμπολίστα, έτσι για να νιώσουν ότι θα τους ταπώσουμε και στα καλάθια. Ελλάς το Μεγαλείο σου!!!

Σχόλια

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.