Η «ασπιρίνη» των 540 δισ. € απέτρεψε απλά την άμεση διάλυση της Ε.Ε – Όλα για τη φράου Μέρκελ…

Μπορεί να ολοκληρώθηκε με χειροκροτήματα η τηλεδιάσκεψη του Eurogroup τα μεσάνυχτα της Πέμπτης, αλλά πίσω από τη βιτρίνα όλοι γνωρίζουν ότι η ευφορία που συνοδεύει την απόφαση είναι επίπλαστη και η κατάσταση πολύ διαφορετική.

Η Ευρώπη έχει μπει σε ένα τούνελ που δεν έχει -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- κανένα φως στο βάθος. Ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε, ετεροβαρής για άλλη μια φορά υπέρ της Γερμανίας και με την «ασπιρίνη» των 540 δισ. ευρώ, το μόνο που απέτρεψε είναι την άμεση διάλυση της ευρωζώνης. Οι κραδασμοί όμως διαρκώς μεγαλώνουν και τα θεμέλια του οικοδομήματος στο οποίο στηρίχθηκε το ενιαίο νόμισμα τρίζουν για τα καλά.

Με τα νέα από το μέτωπο της ανάσχεσης του κορωνοϊού να μην είναι ακόμη, σε παγκόσμια κλίμακα, αισιόδοξα, η ευρωπαϊκή ήπειρος ετοιμάζεται κι αυτή για βαθιά ύφεση, η οποία εκτιμάται ότι μπορεί να ανέβει και σε διψήφια ποσοστά. Το σχέδιο που συμφωνήθηκε στο Eurogroup δεν είναι κατά κοινή ομολογία επαρκές για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας κατάστασης. Είναι μια λύση προσωρινή, που στηρίζεται στους υπάρχοντες μηχανισμούς και περισσότερο από οτιδήποτε άλλο συντηρεί την κυριαρχία της Γερμανίας, η οποία -με την υπεροψία που τη διακρίνει ιστορικά- θεωρεί ότι το τέλος της κρίσης θα τη βρει πάλι οικονομική υπερδύναμη.

Η βαθιά ύφεση που έρχεται θα επηρεάσει αρνητικά και το δημόσιο χρέος των χωρών την ευρωζώνης και η απάντηση που επί της ουσίας δόθηκε στο θέμα αυτό από τους 19 υπουργούς Οικονομικών παραπέμπει σε νέα μνημόνια με την επιβολή δημοσιονομικών όρων. Το Βερολίνο, που συνεχίζει να κερδίζει εν μέσω της πανδημίας, πιστεύει ότι αυτό είναι δυνατόν να επαναληφθεί «αναίμακτα», όπως έγινε με τα μνημόνια της προηγούμενης δεκαετίας και την Ελλάδα σε ρόλο Ιφιγένειας.

Η αυταπάτη της Γερμανίας τροφοδοτείται και από την αισιοδοξία που καλλιεργείται στην κοινή γνώμη της. Σύμφωνα με τελευταία έρευνα περισσότερο από το 62% δηλώνει σίγουρο ή σχεδόν σίγουρο ότι η χώρα θα ξεπεράσει με ικανοποιητικό τρόπο την κρίση. Μάλιστα, η εμπιστοσύνη αυξάνεται με την ηλικία, παρόλο που ο κορωνοϊός είναι πιο επικίνδυνος για τους ηλικιωμένους ακόμη και στη Γερμανία. Όμως και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες της κεντρικής και της βόρειας Ευρώπης η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι δεν διαφαίνεται κάποια σοβαρή οικονομική απειλή στον ορίζοντα.

Από την άλλη πλευρά, δημιουργήθηκε η ψευδαίσθηση ότι, λόγω των αρχικών σκληρών δηλώσεων Κόντε, που έγιναν περισσότερο όμως για εσωτερικές εντυπώσεις, η Ιταλία -που μετρά ήδη χιλιάδες νεκρούς, όπως και η Ισπανία- ήταν αποφασισμένη να μην υποκύψει. Ο προσανατολισμός των δύο κομμάτων που στηρίζουν όμως την κυβέρνηση μετά την αποχώρηση της Λέγκας και του Σαλβίνι είναι τέτοιος, που δεν θα τους οδηγούσε σε ρήξη, κάτι που το Βερολίνο γνώριζε καλά και πόνταρε σε αυτό.

Πρέπει να συμφωνήσει η Γερμανία

Σε πολιτικό επίπεδο, αυτό που προέκυψε από το Eurogroup είναι ότι στη σημερινή Ευρώπη -ακόμη και εν όψει ενός οικονομικού και κοινωνικού Αρμαγεδδώνα- τίποτα δεν μπορεί να περάσει, εάν δεν συμφωνήσει η Γερμανία. Η πρωτοβουλία των εννέα ηγετών κρατών-μελών, μεταξύ των οποίων και ο Κ. Μητσοτάκης, για την έκδοση ευρωομολόγου ναυάγησε σχετικά πολύ νωρίς από τη στιγμή που ολόκληρο το γερμανικό πολιτικό σύστημα -και όχι μόνο η Μέρκελ- έκοψε κάθε συζήτηση.

Ο ίδιος ο Σόιμπλε φρόντισε δε να δείξει με τις δηλώσεις του ότι το «πνεύμα» του εξακολουθεί να καθορίζει την εθνική πολιτική της χώρας. Απορρίφθηκε επίσης εκτός από το corona bond ακόμη και η ιδέα για ένα ομόλογο ειδικού σκοπού ανάλογο με αυτό που είχε δεχτεί το 1975 η Γερμανία για την αντιμετώπιση της πετρελαϊκής κρίσης.

Με βάση την πάγια τακτική τους, μάλιστα, ανέθεσαν σε μια χώρα-δορυφόρο όπως η Ολλανδία εν προκειμένω να παίξει τον ρόλο του κακού και να ζητήσει, επιπλέον, την επιβολή προληπτικών πιστωτικών γραμμών για τα δάνεια από τον ESM. Κατόπιν αυτού αποδέχτηκαν να μη συνοδεύονται από προαπαιτούμενα μόνο τα δάνεια για τον τομέα της Υγείας κι αυτό εμφανίστηκε σκόπιμα ως υποχώρηση και σολομώντειος λύση.

Στην πραγματικότητα όμως διασφάλισε ότι οποιαδήποτε μελλοντική δανειοδότηση από το ευρωπαϊκό «ΔΝΤ» θα συνοδεύεται -παρά την πρωτοφανή παγκόσμια κρίση- από μνημονιακά δεσμά. Αυτό σημαίνει ότι, για να τηρηθούν οι δημοσιονομικοί κανόνες στη μετά κορωνοϊόν εποχή, θα επιβάλλονται συνεχώς νέα προγράμματα λιτότητας και σταθεροποίησης προσαρμοσμένα στα συμφέροντα και τις επιδιώξεις του Βερολίνου. Για την άπληστη και ανιστόρητη γερμανική ελίτ η κρίση αυτή είναι -μετά τον προηγούμενο δεκαετή κύκλο- μια δεύτερη ευκαιρία όχι μόνο για να αποκομίσει νέα κέρδη δεκάδων δισ., αλλά και για να εδραιώσει το imperium της γερμανικής Ευρώπης.

Απέναντι στις αναταράξεις που έρχονται σχεδιάζεται να χρησιμοποιηθεί σαν αμορτισέρ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με την αγορά χωρίς περιορισμούς των ομολόγων από τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Δεν θεωρείται όμως καθόλου βέβαιο ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει να ελεγχθεί η κατάσταση, όταν το επόμενο διάστημα η ύφεση θα αρχίσει να βαθαίνει και η ανεργία να εκτινάσσεται σε ποσοστά που προβλέπονται τα μεγαλύτερα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ίδια ώρα το σκηνικό αυτό προοιωνίζεται έκρηξη του ευρωσκεπτικισμού, που θα επηρεάσει τις πολιτικές και τις κοινωνικές διεργασίες και θα τροφοδοτήσει τις φυγόκεντρες και αντισυστημικές δυνάμεις σε όλες τις χώρες.

Σταϊκούρας: Η χώρα δεν σκοπεύει να ζητήσει στήριξη από τον ESM

Για την Ελλάδα η απόφαση του Eurogroup, άσχετα από τις δημόσιες δηλώσεις, δεν προκάλεσε ευχάριστα συναισθήματα στο κυβερνητικό επιτελείο. Γι’ αυτό και ο υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας έσπευσε να αποσαφηνίσει ότι η χώρα μας δεν σκοπεύει να ζητήσει στήριξη από τον ESM πέραν των δαπανών για τον κορωνοϊό, ώστε να μη χρειαστεί να αντιμετωπίσει νέους μνημονιακούς όρους.

Άλλωστε η ελληνική κοινωνία, σε αντίθεση με τις περισσότερες από τις υπόλοιπες, έχει ήδη υποστεί το στάδιο της φτωχοποίησης και κάτι τέτοιο θα την οδηγούσε την πλήρη εξαθλίωση. Για την κυβέρνηση προτεραιότητα έχει να μην καταρρεύσει τους επόμενους μήνες το κράτος και να μη βρεθεί σε αδυναμία από οικονομικής πλευράς, αφήνοντας, όπως φαίνεται, τον ιδιωτικό τομέα σε δεύτερη μοίρα. Καθοριστικά θα είναι πάντως το καλοκαίρι και τα έσοδα από τον τουρισμό που συνολικά αντιπροσωπεύουν περίπου το 30% του ΑΕΠ. Γι’ αυτό και ουδείς μπορεί από τώρα να προεξοφλήσει ποιες θα είναι οι εξελίξεις του φθινοπώρου, ούτε καν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κι ας διαψεύδει «κατηγορηματικά», εκ καθήκοντος, ακόμη και τις σκέψεις για εκλογές…

www.newsbreak.gr

Σχόλια

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.