Τὰ «παιδιὰ» τοῦ Σόρος βλέπουν τὸν πανικὸ τοῦ κορονοϊοῦ ὡς τὴν τέλεια εὐκαιρία γιὰ νὰ καταργηθεῖ ἡ οἰκογένεια

Τὴν ὥρα ποὺ ἡ πανδημία τοῦ κοροναϊοῦ ἐμποδίζει ἀνθρώπους

νὰ βρεθοῦν μὲ τοὺς δικούς τους, λόγω τῆς ἀπαιτούμενης «κοινωνικῆς ἀπομάκρυνσης» καὶ ἀναγκάζονται νὰ ἐπικοινωνοῦν μέσω τεχνολογίας, μὲ γονεῖς, παπποῦδες, γιαγιάδες, θείους καὶ θεῖες, γιὰ κάποια «προοδευτικὰ» μυαλά, αὐτὴ ἡ παγκόσμια ἀναταραχὴ παρουσιάζει μία τρομερὴ «εὐκαιρία»

. Ἔτσι τὸ openDemocracy, ὁ ἀριστερὸς βρετανικὸς ἰστότοπος, δημοσίευσε ἕνα ἄρθρο μὲ τὸν τίτλο αὐτό: “Ἡ κρίση τοῦ κοροναϊοῦ δείχνει ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ καταργήσουμε τὴν οἰκογένεια”.
Ἂν σκεφτήκατε ὅτι τὸ “Open Democracy” (“Ἀνοιχτὴ Δημοκρατία”) σᾶς θυμίζει τὸ “Open Society” (“Ἀνοιχτὴ Κοινωνία”) τοῦ George Soros, ὀρθῶς τὸ σκεφτήκατε. Μεταξὺ τῶν χρηματοδοτῶν τοῦ «προοδευτικοῦ» εἰδησεογραφικοῦ ἰστότοπου (στὸν ὁποῖον συμμετέχει καὶ ὁ Βαρουφάκης) εἶναι καὶ τὸ «Ἵδρυμα Open Society» τοῦ Σόρος.
Τὸ ἄρθρο ὑπενθυμίζει ὅτι…. πολλοὶ «προοδευτικοὶ» βλέπουν αὐτὴ τὴν κρίση ὡς εὐκαιρία γιὰ νὰ προωθήσουν τὴν πολιτικὴ τοὺς ἀτζέντα, εἰδικὰ καθὼς μεγάλα περιθώρια τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι πρόθυμα νὰ ἀποδεχθοῦν μία μαζικὴ κυβερνητικὴ ἐπίβλεψη τῆς ζωῆς τοὺς χάριν τοῦ «κοινοῦ καλοῦ».
Ἀλλὰ γιὰ τὰ ἄτομα αὐτὰ ποὺ προβάλλουν τοὺς ἑαυτούς τους ὡς «ὑπερασπιστὲς τῶν δικαιωμάτων», ἡ κρίση τοὺς ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα ὅτι πρέπει νὰ ξεπεράσουμε τὴν «μυστηριώδη μορφὴ τοῦ ζεύγους», τὸν ρομαντισμὸ τῆς συγγένειας καὶ τὴν ὡραιοποίηση τοῦ θεμελιωδῶς ἀνασφαλοῦς χώρου ποὺ εἶναι ἡ ἰδιωτικὴ ἰδιοκτησία”.
Καὶ τί σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ “ξεπεράσουμε” τὴν ἰδέα τοῦ γάμου καὶ νὰ παύσουμε νὰ “ρομαντικοποιοῦμε τὴ συγγένεια”; Ἐξαιτίας, λένε, τῶν “ἀσύμμετρων μορφῶν ἐξουσίας τῆς οἰκιακῆς ἐργασίας (τῆς ἀναπαραγωγικῆς ἐργασίας ποὺ βαραίνει τὴν γυναίκα) … τῆς πατριαρχικῆς γονικῆς μέριμνας καὶ (συχνά) του θεσμοῦ τοῦ γάμου”.
Σύμφωνα μὲ τὰ μυαλὰ τῆς «Ἀνοιχτῆς Δημοκρατίας», τὰ σπίτια εἶναι οὐσιαστικὰ ἀνασφαλῆ: «οἱ queer καὶ οἱ φεμινισμένοι (!) ἄνθρωποι, ἰδιαίτερα οἱ πολὺ ἡλικιωμένοι καὶ οἱ πολὺ νεαροί, δὲν εἶναι τελικὰ ἀσφαλεῖς ἐκεῖ: τὸ ὅτι περνᾶνε καλὰ στὸ καπιταλιστικὸ σπίτι εἶναι ἡ ἐξαίρεση, ὄχι ὁ κανόνας.
Μὲ πρόσχημα τὰ κρούσματα ἐνδοοικογενειακῆς βίας, ἡ «Ἀνοικτὴ Δημοκρατία», καταλήγει στὸ συμπέρασμα ὅτι «δὲν πρέπει ἡ πανδημία νὰ μᾶς κάνει νὰ ξεχάσουμε τὴν κατάργηση τῆς οἰκογένειας».
Ἂν καὶ στὴν πραγματικότητα ὁμολογοῦν, ὅτι ἀκόμη καὶ ὅταν τὰ σπίτια εἶναι ἀσφαλῆ, μὲ ἑνωμένες καὶ εὐτυχισμένες οἰκογένειες ποὺ ζοῦν ἁρμονικὰ καὶ πάλι ἡ οἰκογένεια εἶναι κάτι τὸ ἀπαίσιο καὶ πρέπει νὰ καταργηθεῖ!

redskywarning

Σχόλια

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.